Wielokrotnie przebywając w teatrze, oczekując na rozpoczęcie spektaklu, obserwując zachowanie ludzi zajmujących miejsca czy też wsłuchując się w rytm pokasływania i pochrząkiwania wśród publiczności, zastanawiałam się: czy eleganckie zasady zachowania się w teatrze są nam – społeczeństwu – obce? czy też może po prostu ignorujemy je dla własnej wygody, rezygnując z etykiety i podążając w kierunku popcornowego konsumpcjonizmu.

Niezależnie od powodów warto czasami przypomnieć sobie zasady dobrego zachowania na imprezach publicznych.

Generalna zasada jak dobrze zachowywać się w teatrze: nie uprzykrzać ani nie psuć swoim zachowaniem odbioru sztuki pozostałym uczestnikom wydarzenia.

savoir vivre w teatrze

Jak dobrze zachowywać się w teatrze – od zajęcia miejsca aż po aplauz na zakończenie

ZAJMOWANIE MIEJSCA W TEATRZE

  1. Najważniejsze. Zajmując miejsca na widowni nie przepychamy się tyłem do osób siedzących, niezależnie jak zgrabną tylną część ciała swego posiadamy. Przechodzimy przodem, skłonieniem głowy dziękując za przepuszczenie. Nie powtarzamy nieustannie “dziękuję, przepraszam”, gdyż to przeszkadza dodatkowo.
  2. Staramy się nie spóźniać na spektakl. Jeżeli mamy miejsca w środku rzędu, tym bardziej należy przyjść wcześniej, aby uniknąć przeciskania się przez wąskie zwykle przejście między rzędami. Dużym ułatwieniem jest fakt, że bilety są numerowane. Dzięki temu wiemy, w którym miejscu będziemy siedzieć i możemy opracować dobrą strategię – np. obejść widownię dookoła i zająć trzecie miejsce z prawej, zamiast przeciskać się przez cały rząd od lewej strony i przez osoby tam siedzące.
  3. Jeżeli osoba siedząca przyszła wcześniej, powinna podnieść się lekko z miejsca, aby ułatwić przejście osobie, która podąża do swojego miejsca. Przesunięcie nóg w bok zwykle nie starcza w wąskim przejściu.

strój do teatru

WŁAŚCIWY STRÓJ NA IMPREZACH PUBLICZNYCH

Dawniej wyjście do teatru lub na koncert było okolicznością szczególną i ubierano się stosownie to tejże. Obecnie nie podchodzi się do tego tak rygorystycznie. Należy jednak rozróżnić zwykłe przedstawienie w teatrze miejskim od światowej premiery w międzynarodowym teatrze, a także teatr i operę oraz balet od koncertu.

Jeżeli potrzebujecie jeszcze więcej wiedzy – zapraszamy na szkolenia z zasad savoir – vivre  

ZACHOWANIE W TRAKCIE SPEKTAKLU

Zarówno w kinie, jak i w teatrze, należy przestrzegać kilku podstawowych zasad:

  1. Jeżeli się spóźnimy, nie brniemy do swojego miejsca na środek widowni, tylko przysiadamy w pierwszych rzędach lub z brzegu.
  2. Nie szeleścimy papierkami od cukierków ani nie kończymy posiłku nabytego w przerwie. Niestety komercyjne kina skutecznie uczą publiczność do zachowań zgoła odwrotnych, zachęcając do spożywania ton popcornu w trakcie filmu. W ten sposób widz na miejscu obok jest zmuszony słuchać nieustającego “przeżuwania” lub po prostu zmienić miejsce. Żadne z powyższych nie należy do przyjemności, a co za tym idzie, do zachowań w dobrym tonie.
  3. Rozmowy. Zawsze i wszędzie przeszkadzają. Nie ma wyjątków.
  4. Uciszanie rozmowy innych widzów. Jeżeli chcemy zwrócić komuś uwagę, formułujemy pełne zdanie, zamiast syczeć równie nieuprzejmym “pssssssst”!
  5. Głośny śmiech. Pamiętajmy, że człowiek w grupie zawsze śmieje się głośniej niż pojedynczy. Tym samym pojedynczemu trudniej słuchać gromkiego śmiechu całej grupy.  Wbrew pozorom zwracam się teraz do pojedynczego widza – o wyrozumiałość dla grupy ;)
  6. “Pociągający widz”.  W trakcie choroby należy zrezygnować z wyjścia na spektakl lub koncert, niedopuszczalnym jest wydmuchiwanie nosa, kichanie czy kaszel.

Jak dobrze zachowywać się w teatrze: podstawowe zasady i zwyczaje

szkolenia savoir vivre

OKLASKI

Oklaski to miód na uszu artystów i forma wyrażenia uznania przez publiczność. Jednakże nawet i tutaj obowiązują pewne zasady i zwyczaje.

  1. Koncert rockowy. Publiczność klaszcze krótko po każdym kawałku lub klaszcze, gdy rozpoznaje jakiś utwór.
  2. Koncert muzyki klasycznej. Klaskanie po kolejnych utworach jest niemożliwe. Publiczność wyraża swoje uznanie dopiero po zakończonym koncercie.
  3. Koncert jazzowy. Zwyczajem jest krótkie oklaskiwanie każdego utworu oraz solowych popisów każdego z muzyków na scenie.
  4. Koncert operowy. Klaskaniem okazywane jest uznanie dla uznania jakiejś sceny lub arii, a podczas wieczoru pieśni oklaskuje się każdą z nich.
  5. Teatr. Podobnie jak w operze. Nieraz artyści dają odpowiednie znaki, zezwalające na oklaski. W teatrach bulwarowych (prezentujący repertuar o lekkim charakterze: komedie, farsy) klaszcze się gdy na scenie pojawia się oczekiwany odtwórca głównej roli.
  6. Aplauz podczas przedstawienia. Zdarzy się, że zachwyci nas jakiś fragment tak bardzo, że chcemy od razu okazać swoje emocje. Klaskanie w takim przypadku jest to dopuszczalne, lecz powinno być krótkie.
  7. Zakończenie przedstawienia. Aplauz obowiązkowy. Zdarza się także na stojąco, jeżeli gra aktorów porwała widownię. Na Zachodzie często tupie się nogami i woła “brawo” – co w Polsce jest niedopuszczalne.
  8. Gwizdanie. Może wyrażać zarówno zachwyt, jak i dezaprobatę. Mocno dyskusyjne zachowanie. Jeżeli przedstawienie nam się nie podobało lub nie rozumiemy muzyki, należy wyjść a dyskusje ze znajomymi pozostawić do przerwy.
    UWAGA: wyrażaniem dezaprobaty można zakłócić przeżywanie dzieła innym, bardziej przygotowanym słuchaczom. To samo odnosi się do niekonwencjonalnych inscenizacji teatralnych.
zachowanie w teatrze

“Istnieje szereg zasad regulujących, jak dobrze zachowywać się w teatrze” – Kinga Rękawiczna

Miało być krótko na temat jak dobrze zachowywać się w teatrze, wyszło całkiem sporo, nawet skracając w najważniejsze podpunkty. Jednak zauważcie, że wszystkie z wymienionych zdarzają się niemalże w całości podczas każdego wyjścia na imprezę – niekoniecznie nam samym.

Myślę, że w świecie, który tak nagle otworzył się na niemalże całą ludzkość ze wszystkimi swoimi możliwościami i atrakcjami, brakuje po prostu najzwyklejszej edukacji, znajomości podstawowych zasad zachowania się w miejscach publicznych, współżycia społecznego i poruszania się  po “eleganckich sytuacjach”. Ta edukacja powinna się zaczynać w domu rodzinnym i szkole. Gdy jej zabraknie, uczymy się długo na własnych błędach, co niejednokrotnie skutkuje niechęcią do uczestnictwa w kulturze wyższej. A powód jest tylko jeden – wstyd przed nieznajomością zasad. Proste, a jednocześnie takie trudne.

Na koniec jeszcze chcę wspomnieć o ciekawym zjawisku “pokasływania” w teatrze czy filharmonii. Zachodzi tutaj podobna zasada, jak podczas wystąpień publicznych – wiadomo, publiczność rządzi się po prostu swoimi prawami. W momencie, gdy następuje mała przerwa w akcji na scenie lub chwila ciszy między jednym utworem a drugim – następuje lawinowy wzrost wszelkiego rodzaju pokasływań, pochrząkiwań i innych dźwięków “paszczowo – gardłowych”. Jest to zachowanie odwrotne do logiki savoir – vivre i generalnej zasady, jak dobrze zachowywać się w teatrze – czyli nie przeszkadzać pozostałym. W takim przypadku kaszlanie powinno nastąpić w momencie, gdy na scenie jest głośno i to zagłuszy dźwięki z widowni. Dzieje się jednak odwrotnie. Ciekawostka, dla której psychologicznego wyjaśnienia nie znam ;)

 

Kinga Rękawiczna

Podobał Ci się wpis? Możesz się nim podzielić ze znajomymi. To tylko jedno kliknięcie :)

Gdy już wiecie, jak dobrze zachowywać się w teatrze, być może chcecie wypaść równie dobrze na proszonej kolacji :)
Zerknijcie na tekst o savoir-vivre przy stole -> jak elegancko jeść ryby

Po jeszcze więcej wiedzy – zapraszamy na szkolenia z zasad savoir – vivre  

Zachęcamy do pozostawienia komentarza, jeżeli podobał się Wam artykuł lub jesteście ciekawi, jak zachować się w innych sytuacjach.